|
|
 |
Bij alle ontwikkelingen rond de kust speelt veiligheid een hoofdrol. Veiligheid kan worden bereikt door een al dan niet flexibele waterkering. Rijkswaterstaat kiest voor een flexibele, veerkrachtige kust. Het duingebied met het strand dient variaties op te kunnen vangen zoals uiterwaarden bij rivieren.
Plannen die het veiligheidsprobleem oplossen door een uitbreiding van Nederland richting zee zijn gerubriceerd onder het thema 'VERBLIJF', subthema 'land in zee'.
In de Wet op de waterkering is vastgesteld welke waterstanden moeten worden gekeerd. Voor de zeewering zijn de eisen zwaarder omdat een stormvloed in korte tijd veel duinafslag kan veroorzaken terwijl rivierwater langzaam en geleidelijk stijgt. Andere verschillen vloeien voort uit de ernst van de gevolgen; bevolkingsdichtheid en economische belangen worden meegewogen. Het overheidsrisico is de vermenigvuldiging van kans en gevolg. De waterstanden die moeten worden gekeerd worden uitgedrukt in de gemiddelde kans dat die waterstand optreedt. Bij rivieren is dat eens in de 1250 jaar, op de Waddeneilanden behalve Texel eens in de 2000 jaar, voor Texel en Zeeland eens in de 4000 en langs de Hollandse kust eens in de 10000 jaar.
DERDE KUSTNOTA |  |
De derde kustnota is gereed.
INTERPROVINCIALE VISIE HOL | |
De provincies Zuid- en Noord-Holland hebben besloten gezamenlijk een langetermijnvisie te ontwikkelen voor het kustgebied van hun provincies. 'Duurzame Kustveiligheid' vormt het centrale thema.
|
